Στο παρελθόν, το αλώνισμα των σιτηρών ήταν μια σκληρή και εξαντλητική δουλειά, που απαιτούσε πολύ χρόνο. Για να αλλάξει αυτή την κατάσταση, ο Σκωτσέζος εφευρέτης Τζέιμς Μέκελ και ο γιος του Άντριου, μετά από πολύχρονη προσπάθεια, ανέπτυξαν τελικά την πρώτη αλωνιστική μηχανή στα τέλη του 18ου αιώνα. Αυτή η αλωνιστική μηχανή ήταν εξοπλισμένη με ένα ξύλινο πλαίσιο που περιστρεφόταν πάνω σε έναν κύλινδρο. Μια στενή ζώνη ήταν τοποθετημένη στο ξύλινο πλαίσιο και, κατά την περιστροφή της, δημιουργούσε ένα ρεύμα αέρα, απομακρύνοντας έτσι το φλοιό από το σιτάρι. Ο Άντριου πρόσθεσε επίσης στη μηχανή μια διάταξη κτυπήματος που χαλάρωνε το φλοιό. Η αλωνιστική μηχανή Merkel μπορούσε να κινηθεί από οποιαδήποτε εύκολα διαθέσιμη πηγή ενέργειας. Επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν άλογα για να κινήσουν την πρώτη αλωνιστική μηχανή, αλλά σύντομα παρήγαγαν ένα νέο τύπο μηχανής που κινούνταν με νερό και ατμό.
Λειτουργίες της αλωνιστικής μηχανής σιτηρών
Η αλωνιστική μηχανή είναι μια θεριστική μηχανή που μπορεί να διαχωρίσει τον κόκκο και το άχυρο από τις καλλιέργειες, αναφερόμενη κυρίως στη θεριστική μηχανή σιτηρών. Ανάλογα με το είδος του σιτηρού, οι αλωνιστικές μηχανές διαφέρουν. Για παράδειγμα, η «μηχανή αποφλοίωσης ρυζιού» είναι κατάλληλη για την αποφλοίωση του ρυζιού, ενώ η αλωνιστική μηχανή καλαμποκιού χρησιμοποιείται για το αλώνισμα του καλαμποκιού. Γενικά, η εμφάνιση της μηχανής αποφλοίωσης σιτηρών εξοικονομεί σημαντικά χρόνο και ενέργεια από τον αγρότη, επιτρέποντάς του να έχει περισσότερο χρόνο και ενέργεια για άλλες εργασίες. Μπορούν να κερδίσουν περισσότερα χρήματα και κάποια μέρα θα έχουν μια καλύτερη ζωή.
Αρχή λειτουργίας της αλωνιστικής μηχανής σιτηρών: Αφού τα σιτηρά τροφοδοτηθούν στην αλωνιστική μηχανή, η διάταξη αλωνίσματος που αποτελείται από τον κύλινδρο αλωνίσματος και την κοίλη πλάκα τα χτυπά και τα τρίβει, και ο κόκκος καθαρίζεται μέσω των οπών του κόσκινου στη διάταξη διαχωρισμού, ενώ ο κόκκος καθαρίζεται υπό τη συνδυασμένη δράση του ανεμιστήρα και του αεροδιαχωρισμού.
