Kenaf soyma makinesi tanıtımı ve çalışma prensibi

Çiğ keten sapının lif içeriği, orijinal sapın %30’una kadarını oluştururken, kalan %70’lik kısım odunsu yapıdadır. Keten içerisindeki odunsu bileşenler soyularak ayrıştırılır. Kenevir işleme sürecinde önemli bir aşamadır. Soyma işleminin tamamlanması, kenevir soyma makinesindeki ana yapının soyma kısmına bağlıdır ve soyma kısmının ağırlığı da burada belirleyicidir. Ana kısım soyma bıçağıdır. Şu anda Çin’de başarıyla geliştirilmiş ve yaygın olarak kullanılan bıçak, bir sac sıyırıcıdır ve bıçak, soyma bıçağına paraleldir. Tamburun ana mili ve tambur, teğetsel bir yönde düzenlenmiştir. Tamburun dönüşü sayesinde sac sıyırıcı, keteni sürekli olarak sıyırır ve sıkıştırarak sapı kırar. Ayrıca, mevcut kenevir soyma makinesinin keten taşıma ve sıkıştırma düzeneği iki türe ayrılır: bir pres silindiri ile kayışı sıkıştırma yöntemi ve soyma makinesinin kızağı üzerindeki bir kayış. Keten, baskı silindirindeki yayın basıncı ile tutulur. Bu yöntemde baskı silindiri kolayca dolanır ve arıza oranı yüksektir; baskı silindirleri arasındaki boşluk, basınç nedeniyle yetersiz kalır. Diğeri ise nispeten daha mükemmel olan, büyük kayışın küçük kayışı sıkıştırdığı demir klips bağlantılı bir sistemdir. Demir klips bağlantısı büyük kayışa perçinlenmiştir, küçük sıkıştırma kayışı demir klips bağlantısının yuvasından geçer ve keten, küçük sıkıştırma kayışı ile demir klips arasındaki boşluğa sıkıştırılır. Keten, demir klipsin ağırlığı, keten ile küçük sıkıştırma kayışı arasındaki sürtünme ve demir klips bağlantısı tarafından tutulur. Ancak bunun iki dezavantajı vardır: Sıkıştırma şeridi ile demir klips bağlantısı arasındaki boşluk sabittir ve artan keten besleme miktarı sıkıştırmayı imkansız hale getirecektir. İkincisi, demir klips ile demir klips bağlantısı arasında bir boşluk vardır. Keten, boşluklar arasında daha az gerilime maruz kalır ve kolayca düşer. Bu nedenle, bu yöntem kenevir soyma makinesinin verimini sınırlar ve keten çıkarma oranını düşürür.